درآمدی بر مؤلفه‏‌های حقوقی دولت؛ بررسی الگوی مدرن غربی و نظام جمهوری اسلامی ایران

یاسر قهرمانی افشار؛ خیرالله پروین

دوره 7، شماره 27 ، آبان 1400، ، صفحه 153-188

http://dx.doi.org/10.22054/tssq.2021.56701.1022

چکیده
   تجدّد در عرصه حاکمیتی و نیل به شور و مشارکت جمعی در تصمیم­گیری­های سیاسی مساله­ای است که قصد و آهنگ آن از میل به تغییرات بنیادین از حکمرانی سلطان­محور[1] به مردم­محور[2] شروع شد. دولت مدرن[3] بعنوان پسایند گونه­های کهن‌پیشه­ حکمرانی، مبنای حاکمیت خود را نه بر پایه­ منابع روحانی بلکه بر بنیان خِرد بشری تعریف کرده و نظام ...  بیشتر

بررسی معیار «مشروطیت» در دولت مدرن و جمهوری اسلامی ایران

علی اکبر گرجی ازندریانی؛ محمدشهاب جلیلوند

دوره 4، شماره 16 ، اسفند 1397، ، صفحه 145-174

http://dx.doi.org/10.22054/tssq.2009.9594

چکیده
  جمهوری اسلامی ایران حکومتی با ویژگی‌های منحصربه‌فرد در دوران کنونی است که در خصوص تطبیق شاخصه‌های آن با بایسته‌های دولت مدرن تشتت آرا فراوانی وجود دارد. دولت مدرن که خواستگاهی در تاریخ مغرب‌زمین دارد، دارای مشخصه‌های ده‌گانه‌ای است که آن‌را از دولت‌های ماقبل مدرن تمیز می‌دهد. در این میان، مشروطیت یکی از ویژگی‌های اساسی دولت ...  بیشتر

دولت مدرن و خودکامگی (بررسی موردی دولت رضاشاه)

حمید رضا رحمانی زاده دهکردی؛ محمد مهدی زنجانی

دوره 2، شماره 6 ، شهریور 1395، ، صفحه 175-212

http://dx.doi.org/10.22054/tssq.2016.4758

چکیده
  یکی از ویژگی ‌های حکومت ها و دولت‌های ایران خودکامگی و یکه‌تازی است. نظریه‌هایی بسیاری در باره‌ی تبیین این مطلب مطرح شده است. از نگرش‌های ساختاری ( نظیر نگرش‌های مارکسیستی) گرفته تا نگرش هائی که به وجه تاریخی و کنشگر/کنشگران (نظیر نظریه پاتریمونیالیستی یا نظریه سلطانیسم) تلاش کرده‌اند که علل برآمدن این شیوهی حکومتی را بیان کنند ...  بیشتر