تسهیم مسئولیت بین‌المللی دولت‌ها ناشی از عمل دولت دیگر یا سازمان بین‌المللی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار حقوق بین‌الملل دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری حقوق بین‌الملل دانشگاه قم

چکیده

جامعه جهانی، نظاره­گر ارتکاب اعمال متخلفانه‌ای است که بیش از یک دولت، به‌نحوی در آن نقش دارند. دو طرح 2001 و 2011 کمیسیون حقوق بین­الملل در خصوص مسئولیت بین­المللی، در کنار مسئولیت مستقل به مسئولیت در ارتباط با عمل دیگری که از آن به  مسئولیت اشتقاقی یاد شده پرداخته است. کمک یا مساعدت، هدایت و کنترل، اجبار و شانه خالی کردن از تعهد بین‏المللی، چهار حالت حصری داخل در ‌این قسم از مسئولیت هستند. با ‌این‌همه، مشخص نشده است که دقیقاً ارتباط میان ‌این دو قسم مسئولیت چگونه است و با اعمال مسئولیت اشتقاقی، هر طرف مسئول به چه ‌اندازه مسئولیت دارد و متعهد به جبران خسارت است. اصل بر مسئولیت مستقل است و مسئولیت اشتقاقی، فرع  بر آن دانسته می­شود. در حالت کمک یا مساعدت، هر دولتی تنها تا آن‌ اندازه مسئولیت دارد که کمک کرده یا مساعدت نموده باشد نه بیشتر. در هدایت و کنترل، مسئولیت تضامنی اعمال می­شود.‌ این در حالی است که در حالت اجبار، طرف مجبور هیچ مسئولیتی نداشته و تمام بار مسئولیت بر دوش دولت اجبار کننده است. در مورد شانه خالی کردن از تعهد بین­المللی، دولت نمی­تواند و نباید پشت نقاب عضویت در سازمان پنهان شود و از تعهدات اولیه خود طفره رود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Contribution of International Responsibility Among States in Connection with the Act of Another State or Organization

نویسندگان [English]

  • Mahdy Haddady 1
  • Mohamad Setayeshpur 2
1 Asistant Profesor, Department of International Law, University of Tehran, Tehran, Iran
2 Ph.D Student of International Law, University of Qom, Qom, Iran
چکیده [English]

Nowadays, many wrongful acts have been committed in the international community that multiple states play role in its commission. In spite of recognizing Independent Responsibility as the cornerstone basis for allocating international law of responsibility, International Law Commissions (hereinafter ILC) draft Articles on Responsibility of States for Internationally Wrongful Acts (2001) (hereinafter ARSIWA) and its draft Articles on Responsibility of International Organizations (2011) (hereinafter ARIO) have recognized that attribution of acts to one actor does not exclude possible attribution of the same act to another state which is called Derivative Responsibility. Aid or Assistance, Direction and Control, Force and Circumvention of an International Obligation are the only four situations in the scope of derivative responsibility. Despite recognizing these, it is not expressly clarified what kind of relationship exists between them, or how to allocate these two responsibilities as secondary obligation and or how the related contribution is. In the situation of aid or assistance, each one is just responsible of its aid or assistance, so if the wrongdoer commits more internationally wrongful acts, the state in question is just responsible for the aid or assistance and not more; in the situation of direction or control, joint responsibility is applicable; in the situation of force, the forcing party is responsible; so the forced party is not responsible at all; And in the last one, circumvention is not justifiable at all; so the state in question cannot and must not escape from its primary obligation.

کلیدواژه‌ها [English]

  • State
  • Derivative Responsibility
  • Wrongfully Act
  • Breach of Obligation
ابراهیم­گل، علیرضا (1392)، مسئولیت بین­المللی دولت: متن و شرح مواد کمیسیون حقوق بین­الملل، تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهش­های حقوقی شهر دانش.

بیگ­زاده، ابراهیم (1389)، حقوق سازمان‌های بین­المللی، تهران: مجمع علمی و فرهنگی مجد.

زمانی، سیدقاسم (1393)، حقوق سازمان‌های بین­المللی، تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهش­های حقوقی شهر دانش.

ستایش­پور، محمد (1394)، مسئولیت اشتقاقی در نظام مسئولیت بین­المللی، پایان‌نامه دوره کارشناسی ارشد، دانشگاه تهران.

ستایش­پور، محمد؛ عابدینی، عبدالله (1395)، «استفاده عربستان از سلاح­های شیمیایی علیه ایران در جنگ تحمیلی: مسئولیت اشتقاقی ‌ایالات متحده امریکا»، پژوهش حقوق عمومی، شماره پنجاه: 168-143.

ضیائی بیگدلی، محمدرضا (1391)، حقوق بین­الملل عمومی، تهران: گنج دانش.

طباطبائی لطفی، سیداحمد؛ زهرا سادات شارق (1395)، «بررسی مشروعیت عملکرد ائتلاف ضد داعش (دولت اسلامی‌ عراق و شام) از منظر حقوق بین­الملل در سوریه»، مطالعات حقوق عمومی، شماره یک: 179-201.

عابدینی، عبدالله؛ روزگاری، خلیل (1393)، حقوق مسئولیت سازمان‌های بین­المللی، ترجمه متن و شرح مواد طرح کمیسیون حقوق بین­الملل سازمان ملل متحد، تهران: خرسندی.

میرمحمدی، مصطفی (1389)، مکتب رئالیسم سیاسی، در مروری بر مکاتب فلسفی حقوق بین­الملل، به اهتمام امیر ساعد، وکیل و همکاران، تهران: بنیاد حقوقی میزان.

Aust, P. H. (2011), Complicity and the Law of State Responsibility, Cambridge University Press.

Brownlie. I. (1983), System of the Law of Nations: State Responsibility,Clarendon Press.

Crawford. J. (2013), State Responsibility: General Part, Cambrige University Press.

D’Aspremont. J. (2007), “the Foundations of the International Legal Order”, Finish Yearbook of International Law. Vol. 18.

D’Aspremont. J. (2008), “Abuse of the Legal Personality of International Organizations”, International Organizations Law Review, vol. 4.

Dominice. C. (2010), “Attribution of Conduct to Multiple States and Implication of a State in the Act of Another State”, in J. Crawford, A. Pellet and S. Olleson, The Law of International Responsibility. Cambridge University Press.

Fry. J. D. (2007), “Coercion, Causation, and the Fictional Elements of Indirect State Responsibility”, Vanderbilt Journal of Transnational Law,vol. 40.

Fry. J. D. (2014), “Attribution of Responsibility, in A. Nollkaemper and I. Plakokefalos”, Principles of Shared Responsibility in International Law: An Apprisal of the State of the Art. Cambrige University Press.

Graefrath. B.(1996), “Complicity in the Law of International Responsibility”,Revue beige de droit international, vol. 29.

Lanovoy, V. (2014), “Complicity in an Internationally Wrongful Act”. in A. Nollkaemper and I. Plakokefalos, Principles of Shared Responsibility in International Law: An Apprisal of the State of the Art. Cambrige University Press.

Nollkaemper. A. (2012), “Joint Responsibility in International Law: Revisiting the Oil Platforms Case”, in Presentation of the Intricacies of Joint and Several Responsibility, University of Amsterdam-Faculty of Law. available at:http://www.sharesproject.nl/?s=joint+responsibility

Passivirta. E. (2010), “Responsibility of a Member State of an International Organization: Where will it End? Comments on Article 60 of the ILC Draft Articles on the Responsibility of International Organizations”, International Organizations Law Review, vol. 7.

Quigley. J. (1986), “Complicity in International Law: A New Direction in the Law of State Responsibility”, British Yearbook of International Law, vol. 57.

Talmon, S. (2008), “a Plurality of Responsible Actors: International Responsibility for Acts of the Coalition Provisional Authority in Iraq”, in P. Shiner, and A. Williams, the Iraq War and International Law. Hart Publishing.

ICJ Report (1980), “Interpretation of the Agreement of 25 March 1951 between the WHO and Egypt”, Advisory Opinion.

ICJ Report (2007), “Application of the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide (Bosnia and Herzegovina v. Serbia and Montenegro)”.

International Law Commision (1978), Yearbook.

International Law Commision (1979), Yearbook.

International Law Commision (2001), Draft Articles on International Responsibility of States (ARSIWA).

International Law Commision (2011), Draft Articles on Responsibility of International Organizations (ARIO).

United Nation’s General Assembly (2004), Resolution A/C.6/59/SR.22.